یکشنبه 18 خرداد ماه 1399 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان  | فارسی   English
دانشگاه کمبریج اعلام کرد که تا سپتامبر ۲۰۲۱ همه کلاس‌های آن دانشگاه آنلاین و غیرحضوری برگزار خواهد شد.
در این اسلایدها، ضمن اشاره به سیاست‌های مسکن، خلاصه‌ای از رویدادهای مرتبط به «مسکن مهر» ارائه می‌شود. دکتر زاوه تلاش کرده تا از مقالات تحلیلی مختلف، نکات قوت و ضعف مسکن مهر را نشان دهد و قضاوت بی‌طرفانه‌ای از آمار اقتصادی و اجتماعی آن ارائه دهد.
دکتر حسین عبده تبریزی در اپیزود بیست‌وپنجم پادکست سکه با موضوع "مروری بر فرصت‌ها و چالش‌های بازار سرمایه ایران" شرکت کرد.
در روز ۲۸ اردیبهشت ۹۹­، کانال بورس آنلاین مصاحبه‌­ای با حسین عبده تبریزی در مورد وضعیت جاری در بورس کشور انجام داد.
کتر حسین عبده تبریزی ضمن تحلیل انتظارات تورمی به عوامل محرک در بازارهای مالی و امکان تداوم روند فعلی می‌پردازد.
Print Send to Friends
شنبه 16 فروردین ماه 1399 | hits : 180 | Code: 11820
درگذشت دکتر مسعود حیدری


شش فروردین سال ۹۹، دکتر مسعود حیدری، استاد فن مذاکره، در ۸۳ سالگی، ایران و دانشجویان خود را تنها گذاشت. هنر متعالی او معلمی بود و امروز دانشجویانی که طی سال­‌های طولانی با بیان خلاق و دانش گستردة دکتر حیدری نشاطی دوباره می­‌یافتند، به سوگ آموزگار خود نشسته‌­اند.

شش فروردین سال ۹۹، دکتر مسعود حیدری، استاد فن مذاکره، در ۸۳ سالگی، ایران و دانشجویان خود را تنها گذاشت. هنر متعالی او معلمی بود و امروز دانشجویانی که طی سال­‌های طولانی با بیان خلاق و دانش گستردة دکتر حیدری نشاطی  دوباره می­‌یافتند، به سوگ آموزگار خود نشسته‌­اند. پس از ۵۰ سال تدریس و مایه‌­گذاشتن از جان ودل، جای تعجب نیست که خیل دانشجویانش  حتی در این روزهای سختِ  وطن که مرگ همه‌گیر شده، سوگوار معلم خود باشند. پنجاه سال تدریس به معنای تعلیم  چند نسل است و من خود با ۴۵ سال سابقة معلمی، دانشجوی نسل اول او بودم.

مهر ۱۳۴۹، درس اقتصاد (۱) را در مدرسة عالی بازرگانی انتخاب کردم که دکتر مسعود حیدری  آن را تدریس می­‌کرد؛ ترم بعد نیز اقتصاد (۲) را. امروز می­‌دانیم که وی معلمی را از ۱۳۳۹ شروع کرد ودرس­های  متعددی بر عهده گرفته بود. اما در ۳۰ سال اخیر و عمدتاً در سازمان مدیریت صنعتی، فنون مذاکره درس می­داد. دکتر حیدری توانست «مذاکره» را به درس مدیریتی دوره­‌های مدیریت در مؤسسات آموزشی ایران تبدیل کند، و توجه مدیران ایرانی را به موضوع فنون مذاکره جلب کند که از آن سخت غافل بودند.

نخستین بار روز دوشنبه‌­ای در مهرماه ۴۹ وارد کلاس شد. حالا می­‌دانم که آن روز ۳۴ ساله بود و من ۱۹ ساله. آن قدر آراسته، موقر و آداب­دان بود که به نظرم سالمندتر می­‌نمود. رفتار نیک و متانت و وقارکلامش احترام هرکس را بر­می­‌انگیخت. بازیگوشان و متفننان کلاس که آن روزها کم نبودند، آرام به سخنران گوش سپردند. مهربانیش دانشجویان را  با او اخت می­‌کرد. در آن پاییز سال ۴۹ کلاس و ترم خوبی داشتم؛ عامل  اصلیِ رضایتمندی من در آن ترم حضور دکتر حیدری بود. مسعود حیدری استادی بود که می­‌توانست در منِ دانشجو انگیزه ایجاد کند. توان  آن را داشت که عشق به یادگیری را در دل دانشجو زنده کند، به او قدرت تخیل بدهد و امید به ایران رادر جان او بدمد. نمرة خوبی از درس گرفتم  و او کتاب شوراهای خود را همراه با یادداشتی بر آن به دانشجویش هدیه کرد.

سال‌­ها ندیدمش؛ انقلاب بود و دهة شصت. حضور او را از دهة ۷۰ در مؤسسات آموزشی مختلف دنبال می­‌کردم. در طی این همه سال فقط دوبار دیگر دیدمش، و هر دو بار برای چند دقیقه و در فرودگاه. طبعا ابراز ارادت کردم و برای معلم بودن، تربیت هزاران نفر، و مجاهدتی که برای ارتقای محیط مدیریتی ایران داشت از او عمیقاً تشکر کردم. از چشمانش، حتی از پشت آن عینک ضخیم، مهربانی و احترام عمیق به دیگران نمایان بود. متاسفم که برای دیداری طولانی به خدمتش نرسیدم؛ بهانه‌­ام این بود که نمی‌­خواهم مزاحمش بشوم.

سوگ­نامه‌­هایی که دانشجویانش نوشته‌اند  به یادمان می‌آورد که آموزش کلید زندگی همة ماست، و حیدری از آن دست معلمان بود که تأثیری دیرپا بر زندگی دانشجویان خود باقی می­‌گذاشت. وقتی به ۵۰ سال معلمی دکتر حیدری نگاه می‌­کنیم، بیش از آن­که از الگوی آموزش او چیزی فرابگیریم؛ از محبت‌­ها، دلسوزی­‌هایش برای ایران و سخت­کوشی­‌هایش می­‌آموزیم.

دن رَدِر (Dan Rather) روزنامه­‌نگار امریکایی می‌­گوید، «رویا با معلمی شروع می­‌شود که به شما ایمان دارد، تقلا می­کند، تحت فشارتان می‌­گذارد، و حتی وادارتان می­‌کند که در مسیر درستی بیفتید و برای این کار گاهی با چوب تیزی که «حقیقت» نام دارد، به شما سیخونک می­‌زند.» بی­گمان دانشجویانش که این یادداشت را می­‌خوانند مثل من تجربه کرده‌­اند که مسعود حیدری آرمانی داشت و نگران این بود که دانشجویانش در مسیر درستی بیفتند. معلمی بود که تفاوت ایجاد می‌­کرد؛ پیامی داشت؛ دانشجویش را گرامی می­داشت؛ آن­چه را که می‌­دانست می­آموخت؛ و برای چندین نسل از دانشجویان خود همواره معاصر ماند. به تعبیر کنفوسیوس، آموزگاری بود که گذشتة [ایران] را زنده نگاه می­‌داشت و همزمان توان آن را داشت که در هر سنی اکنون را بفهمد.

همة ما در طول زندگی معلمان بسیاری داشته­ایم، اما در عین حال به­سرعت به یاد می‌­آوریم که از کدام معلم خود الهام گرفته­ایم. حیدری الهام­بخش دانشجویانش بود که فصل جدیدی از زندگی را شروع کنند. عضو مسؤولیت­پذیری باشند تا تلاش‌­های حرف‌هایشان بر سرنوشت ایران تأثیر بگذارد. معلمی چون او بر آیندة ما تأثیر می­‌گذارد و این تاثیر چیزی نیست که از میان برود. تأثیر حیدری رگباری نبود که خاطر لطیف دانشجویی را بیازارد؛ نم­‌نم باران پرترنمی ­بود که فرو می‌­ریخت و آرام چون شبنم بر دل­ها می­‌نشست. یادش گرامی باد.

فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
© Copyright 2011 iranfinance.net All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :