راهبردهای برون‌رفت از شرایط دشوار اقتصادی

  1. Home
  2. »
  3. خبرها و رویدادها
  4. »
  5. راهبردهای برون‌رفت از شرایط دشوار اقتصادی

در تاریخ ۱۳۹۷/۰۲/۲۶، حسین عبده تبریزی در سالن بهمن دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران حضور یافت و سخنرانی‌ای با عنوان ʺراهبردهای برون‌رفت از شرایط دشوار اقتصادیʺ ارائه نمود. رئوس سخنرانی ایشان در دو صفحه خلاصه شده که این‌جا می‌یابید.

راهبردهای برون‌رفت از شرایط دشوار اقتصادی[۱]

سختی شرایط جاری
اوضاع سیاسی و نبود اجماع یا چارچوب کار مشترک
تعدد مشکلات اجتماعی، محیط زیستی، اقتصادی، … و همزمانی آن‌ها
شرایط دشوار خاورمیانه، فضای نامناسب بین‌المللی و منطقه‌ای
انبوه مشکلات اقتصادی درون کشور
نظام قانونی و محیط قضایی Jurisdiction مشکل و غیرکارآمد
در همین شرایط سخت وظیفه‌ی کمک به دولت را با تمام مشکلات و ناکارآمدی‎های آن در راستای حفظ کشور و ایران داریم.
اما تمام مشکلات را روی سرمان خراب نکنیم که با آن کار، از ارائه‌ی راه‌حل عاجز می‌مانیم.
اقتصاد نمی‌میرد ← راه‌حل پیدا می‌شود
اما راه‌حل دشوار است. جزئیات ← حوصله و حسن‌نظر در قالب کل حاکمیت را می‌طلبد.
اصلاحات اساسی
در کدام حوزه‌ها دولت مسیر را اشتباه رفت؟
+ درک غیرعمیق از شرایط و خوشبینی که مثلاً با برجام به شرایط دولت اصلاحات برمی‌گردیم

+ ادامه‌ی بعضی از مسیرهای دولت نهم و دهم (بویژه در بانک‌ها)

+ کنترل سریع تورم که غیر از تلاش دولت حاصل شرایط بود:

+ عدم اجرای کامل توافقات برجام توسط غربی‌ها

بزرگ‌ترین اشتباه دولت؟
+ نظام بانکی، ادامه‌ی خلق پول و بروز بحران اعتماد

+ تولید و توزیع پول از محل سود موهوی

حوزه‌های اصلاحات اقتصادی
بحث انتزاعی نیست؛ سرمایه‌ی اجتماعی برای اصلاحات می‌خواهد؛ TPF به زبان ادبیات بهره‌وری در دسترس نیست؛ اصلاحات اقتصادی با سیاست مرتبط است؛ به فضای عمومی بهتر برای هر نوع اصلاحات نیاز می‌رود. اما اصلاح امور در هر شرایطی تا حدی پیش می‌رود؛ این خوش‌باورانه و Simplistic نیست. در هر مرحله‌ای می‌شود تصمیمات بهتری گرفت؛ آدم‌های بهتری سر کار گذاشت. امر اصلاحات تدریجی است. وقتی مدیر آدم اشتباه سر کار می‌گذارند، دیگر به سیاست کم‎تر مرتبط است.

+ اشتغال

بسیار مهم است؛ یک سر آن فقر است و یک سر آن تولید است. یک سر آن مهاجرت است؛ یک سر به رفتار مردم وصل می‌شود؛ به بهره‎وری مربوط می‌شود. نرخ مشارکت در اقتصاد پایین است؛ نرخ تکفل بالاست.

بنابراین، برای اصلاح خود این متغیر، اصلاحات در جاهای دیگر مورد نیاز است.

+ نظام بانکی

← شرحی از اقدامات اصلاحی بانک مرکزی؛ ادغام واحدهای بانکی.

← بحران اعتماد ← از ریشه‌ها صحبت شود.

← بحران ارزی

+ صندوق‌های بازنشستگی

مثال‌ها؛ مثال فولاد؛ چرا جداگانه صندوق‌ها تشکیل شدند؛ اقدام مجلس
+ کنترل تورم

← آثار مخرب تورم روی فقر؛

← قرارداد بلندمدت ممکن نمی‌شود.

+ صرفه‌جویی هزینه‌ها

← ضرورت اصلاحات اداری؛ نمونه‌ی شهرداری‌ها؛ جنبه‌های سیاسی

+ مبارزه با فساد

← چندوجهی است و قوه‌ی قضائیه محور آن باید باشد.

+ جذب سرمایه‌ی خارجی

Global Value Chain

فضای قانونی Jurisdiction

در اقتصاد هم Lobbyist نداریم، مثل فضای سیاسی

روس‌ها و چینی‌ها

مطمئن‌تر است مأمن قضایی اروپایی باشد.

[۱] رئوس نکات مورد اشاره توسط حسین عبده تبریزی در سخنرانی وی در ۲۶ اردبیهشت ماه ۱۳۹۷ در سالن بهمن دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران که به دعوت مجمع اسلامی دانشجویان برگزار شده است.

در این مراسم آقای سعید اسلامی بیدگلی نیز حضو داشتند که اسلایدهای خود را با عنوان مشابه به حاضران در جلسه ارائه دادند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیوگرافی دکتر حسین عبده تبریزی

حسین عبده تبریزی در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. در سال ۱۳۵۲، همزمان مدرک کارشناسی مدیریت از مدرسه‌ی عالی بازرگانی و کارشناسی زبان انگلیسی از مدرسه‌ی عالی ترجمه را دریافت نمود. در سال ۱۳۵۳، تحصیلات خود را در رشته‌ی مدیریت بازرگانی در مرکز مطالعات مدیریت ایران (وابسته به دانشگاه هاروارد) در سطح کارشناسی ارشد ادامه داد و تحصیلات عالی خود را در سطح دکترای رشته‌ی امور مالی و بانکداری در مدرسه‌ی عالی بازرگانی منچستر در سال ۱۳۵۶ به پایان رساند.

سابقه‌ی تدریس دکتر عبده به سال ۱۳۵۴ بازمی‌گردد. از آن زمان تاکنون وی در بسیاری از مؤسسات آموزش عالی، سازمان‌ها‌ و مراکز تحقیقاتی کشور استاد مدعو بوده است. دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه تهران، دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه‌ی طباطبایی، مؤسسه‌ی عالی پژوهش در برنامه‌ریزی و توسعه و دانشگاه امام صادق (ع) تنها برخی از مؤسساتی است که دکتر عبده در آنها به تدریس دانش مالی پرداخته است.

حوزه‌های تحقیقاتی اخیر وی شامل حل‌وفصل بانکی، مدل‌هاي كنترل ريسك، نظارت بر بازارهای سرمایه، معرفت‌شناسی مالی، تأمین مالی بخش مسکن و مالی رفتاری در بورس اوراق بهادار تهران است.

دکتر عبده تبریزی مترجم کتاب‌های فیزیک مالی، خطر و بازده، ارزشيابی، مدیریت مالی (دو جلد)، مبانی بازارها و نهادهای مالی (دو جلد) و چندین کتاب دیگر است. وی هم‌چنین مؤلف کتاب‌های بازار آتی، مالی املاک و مستغلات، مالی شرکت‌ها (دو جلد)، افته‌هایی در مدیریت مالی، افته‌هایی در مالی شرکت‌ها، مجموعه‌ی مقالات مالی و سرمایه‌گذاری (دو جلد)، اندازه‌گیری و مدیریت ریسک بازار، فرهنگ اصطلاحات مالی و سرمایه‌گذاری و بازار دارایی‌ها در دهه‌ی ۹۰ شمسی است. وی عضو هیأت تحریریه‌ی نشریه‌های متعدد و از جمله صاحب‌ امتیاز روزنامه‌ی سرمایه بوده است که در دولت احمدی‌نژاد توقیف شد. صدها مقاله از وی در نشریه‌های دانشگاهی و مطبوعات کثیرالانتشار منتشر شده است.

برخی از مهم‌ترین فعالیت‌های اجرایی حسین عبده تبریزی به شرح زیر است:

رئیس هیأت‌مدیره‌ی شركت خدمات پژوهش و مشاوره‌ی مالی تابان‌خرد (امروز-۱۳۸۵)

عضو شورای عالی بورس و اوراق بهادار (۱۳۹۷-۱۳۹۲)

رئیس هیأت مدیره‌ی لیزینگ بانک اقتصاد نوین (۱۳۸۹-۱۳۸۵)

رئیس هیأت مدیره‌ی کانون نهادهای سرمایه‌گذاری ایران (۱۳۸۹-۱۳۸۶)

مدیرعامل شرکت تأمین سرمایه‌ی نوین (۱۳۸۹-۱۳۸۷)

مديرعامل شركت تأمین سرمایه‌ی اقتصاد نوین (۱۳۸۷-۱۳۸۵)

دبير كل مؤسسه‌ی توسعه‌ی صنعت سرمايه‌گذاري ايران (۱۳۸۷-۱۳۸۵)

دبیر کل بورس اوراق بهادار تهران (۱۳۸۴-۱۳۸۲)

رئیس هیأت ‌مدیره‌ی بانک اقتصاد نوین (۱۳۸۲-۱۳۸۰)

رئيس هيأت‌‌مديره و مديرعامل شركت سرمايه‌گذاري ساختمان ايران (۱۳۸۰-۱۳۷۶)

خدمات عمومی

به عنوان فعال بخش خصوصی و استاد مالی، دکتر عبده به‌ویژه در سه دهه‌ی اخیر در حوزه‌ی خدمات عمومی به شکل داوطلبانه فعال بوده است. در حوزه‌ی خصوصی‌سازی، کارایی بازار بدهی و قانون بازار سرمایه به‌ وزرای امور اقتصادی و دارایی؛ در حوزه‌ی بازار رهن، سیاست‌گذاری زمین و صندوق‌های مستغلات به وزرای راه و شهرسازی؛ و در طیف گسترده‌ای از نهادهای پولی و مالی در حوزه‌های مختلف مالی به بانک مرکزی، بانک‌ها، بیمه‌ها، بازنشستگی‌ها، خیریه‌ها و دیگر نهادهای مالی مشورت داده است. این خدمات همچون تدریس وی در دهه‌ها‌ی گذشته افتخاری بوده است. دکتر عبده طی این سال‌ها به طور افتخاری عضو هیأت امنای دو مؤسسه‌ی آموزشی؛ عضو هیأت تنظیم بازار برق؛ عضو هیأت علمی ده‌ها کنفرانس و سمینار؛ داور، سردبیر یا عضو هیأت تحریریه‌ی چندین نشریه علمی، مجله و روزنامه؛ داور یا عضو هیأت علمی رویدادها و جشنواره‌های علمی مختلف بوده است.