ميدانيم كه بازدهي اغلب داراييهاي مالي توزيعي متفاوت از توزيع نرمال است. با توجه به اينكه روشهاي سنتي ارزيابي عملكرد صندوقهاي سرمايهگذاري مشترك مانند روش ميانگين واريانس (MV) و مدلهاي مبتني بر قيمت گذاري داراييهاي سرمايهاي (CAPM) داراي پيشفرض نرمالبودن توزيع بازدهي داراييهيا مالي هستند،استفاده از روشهاي مذكور را زير سؤال برده است. در اين پژوهش ضمن استفاده از برخي روشهاي سنتي و اشاره به برخي از مشكلات استفاده از آنها در قالب مثال، روشهاي تسلط تصادفي را كه نيازي به فرض نرمالبودن توزيع بازدهها ندارند و همچنين داراي فروض محدودكننده كمتري نيز ميباشند معرفي نموده و با استفاده از اين روش به ارزياب يعملكرد صندوقهاي سرمايه گذاري مشترك در ايران براي يك دوره سه و نيم ساله ميپردازيم. در پايان نيز با استفاده از ضر يب همبستگي رتبهاي اسپيرمن ميزان همبستگي رتبهبندي صندوقهاي سرمايهگذاري مشترك با روشهاي استفاده شده در اين پژوهش سنجيده ميشود.
واژههاي كليدي: صندوقهاي سرمايهگذاري مشترك ـ معيارهاي تسلط تصادفي ـ ارزيابي عملكرد ـ قيمتگذاري داراييهاي سرمايهاي ـ ميانگين ـ واريانس
