این همه عظمت، برای این همه حقارت؟
واقعاً حیرت می‌کنم آدم هفتاد، هشتاد کیلویی، که به‌ظاهر چیز عجیبی نیست؛ دو دست، دو پا، یک سر و یک شکم دارد، در زیر همین پوست چه دنیای عظیمی را حمل می‌کند. گویی خداوند مجموعه‌ای از کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها، تصفیه‌خانه‌ها، شبکه‌های حمل‌ونقل، مراکز مخابراتی، دستگاه‌های امنیتی، آزمایشگاه‌های شیمیایی و تعمیرگاه‌های شبانه‌روزی را در همین جسم کوچک جا داده است؛ دستگاه‌هایی که لحظه‌ای از کار نمی‌ایستند و صاحب این بدن حتی خبر ندارد که در درونش چه غوغایی برپاست.
حسین حسینخانی؛ مردی که کتاب را تنها نگذاشت
حسین حسینخانی، هم‌بنیان‌گذار انتشارات آگاه، از نسل ناشرانی بود که نشر را نه تجارت صرف، بلکه مسئولیتی اخلاقی و ملی می‌دانستند.
نقش تغییر یافته ی کتاب و کتابخوانی
نقش تغییریافته ی کتاب و کتابخوانی
در گذر از سالخوردگی؛ هوشواره‌ها
تازه داشتم به سالخوردگی معمولی عادت می‌کردم که معلوم شد آن هم دارد منسوخ می‌شود. تا امروز تصورم این بود که آدم وقتی پیر می‌شود، عینک می‌زند، سمعک می‌گذارد، دندانش را درست می‌کند، اگر خیلی گرفتار شد زانویش را عوض می‌کند و با مقداری قرص صبح و ظهر و شب، روزگار سالخوردگی را می‌گذراند. حالا ظاهراً قرار است تراشه هم به این مجموعه اضافه شود.
تمنایی ناقابل، میانه‌ی این همه گرفتاری‌های بزرگ
دیدن این همه روشنی، شور جوانی و شادابی به من روحیه می‌دهد. از خنده‌هایشان، با هم بودنشان، گپ‌زدن و با اشتها و ولع‌خوردنشان خوشحال می‌شوم. شاید خودشان ندانند که همین لبخندها، تبسم‌ها و جنب‌وجوششان حال رهگذران سالمند مجموعه را که شب از کنارشان می‌گذرند، خوش می‌کند. برای من همین دویست قدم تا خانه، گاهی یکی از خوشایندترین لحظات روز است.
از نظریه‌ی مطلوبیت تا نقطه‌ی سربه‌سر حاکمیت
اقتصاد الزاماً نمی‌تواند به ما بگوید کدام هدف سیاسی درست است، اما می‌تواند وادارمان کند بپرسیم برای رسیدن به آن هدف چه هزینه‌ای می‌پردازیم، چه چیزی را در برابر چه چیزی انتخاب می‌کنیم و از کجا به بعد، ادامه‌ی انتخاب دیگر بر رفاه نمی‌افزاید، بلکه از آن می‌کاهد.
هتل مدرن و مهمان از مُدافتاده
دو روز است ساکن هتلی شده‌ام؛ هتلی بسیار مدرن و شیک. قیمتش هم به همان اندازه مدرن است؛ یعنی هر شب که می‌خوابم، صبح که بیدار می‌شوم، احساس می‌کنم بخشی از دارایی‌هایم را در خواب از دست داده‌ام.
کیش مناطق آزاد
این نوشته نه بررسی جامع مناطق آزاد است و نه مدعی ارائه‌ی راه‌حل نهایی؛ بیشتر روایتی است از آنچه در طول سالها دیده‌ام و برداشتی که از فاصله‌ی میان اهداف اولیه و عملکرد واقعی این مناطق، به‌ویژه جزیره‌ی کیش، پیدا کرده‌ام.
دعوا تا آخرین سیاره؛ چپ و راست در عصر پساکمیابی
در گروه واتزآپی ما، مثل بسیاری از جمع‌های ایرانی، دعوای چپ و راست فقط اختلاف بر سر چند سیاست اقتصادی نیست؛ گاهی اختلاف بر سر این است که چه کسی حق دارد بیشتر نگران مردم باشد.
عدالت و بازار: از آرمان تا تجربه
متن نزدیک به سخنرانی در رویداد تد در دانشگاه امیرکبیر در اول آبان ۱۴۰۴ در گرگ و میش صبح امروز تهران، می‌اندیشیدم در رویداد تد دانشگاه امیرکبیر از چه سخن بگویم که هم از دل برخیزد و حدیث نفس باشد و هم وقت ارزشمند شما را پاس بدارد. به دهه‌ی پنجاه، به آن فضای بسته‌ی […]